De Trudy's Cycling Team

17/05/2009: De zwarten van Ath



Afstand: 61 km

Gemiddelde: 25,3 km/h


Voor de rit van vandaag stonden 9 (scherpe) Trudy's en 1 gelegenheidsrijder van Per Velo (later meer) om 8 uur vertrekkensklaar onder een donkere hemel. Normaal gezien gingen we, zoals afgesproken, de tocht doen die in Pollare startte, nl. de "Ronde van Schoonderhage". Maar onze buienwatchers, Chatte en Burre, hadden gezien dat ze vrij veel regen gaven in de voormiddag. Daarom werd besloten om een alternatieve route te nemen die niet al te ver ging.


Chatte en Lievisj namen in het begin van de rit de rest op sleeptouw en dit aan een rustig maar goed tempo. De eerste beklimming van de dag, de 'wilderberg' in Galmaarden, werd wijselijk in groep afgewerkt met uitzondering van onze Per Velokampioen die efkens de rol moest lossen en een eerste keer naar zijne flacon met zuurstof moest grijpen. Van daar af ging het, zonder noemenswaardige gebeurtenissen, richting Bever, Bassilly, Lessenbos, Meslin-l'Eveque tot aan de kasseien van Arbre bij Ath.


Daar vond den Flecha (Burre) dat het genoeg geweest was en gaf er op de kasseien een serieuze snok aan, gevolgd door Chevadihno (Chavatte Kim) en Lievisj. De kasseien bleken verder te gaan dan we gedacht hadden en den Burre hield zich wijselijk in (of had hij zich opgeblazen). Eènmaal de kasseien achter de rug, werd er gegroepeerd verder gereden. Even verder zagen we onze collega-toeristen van de Bergezelkes, die ook hun zondagrit aan het afhaspelen waren. Daar de straten ons onbekend waren, beslisten we maar om een straatje rechts in te slaan en we zouden wel zien waar we uitkwamen. De bergezelkes kozen voor een ander parcours (zij wisten waarschijnlijk wel de weg of hadden ze schrik dat ze niet meer zouden kunnen volgen ?).


Op een gegeven moment moest onze gelegenheidsrijder van Per Velo uitwijken voor een auto. Daardoor had hij een put in het wegdek niet gezien met als gevolg een lekke achterband. Van dan af liep alles mis, alè toch voor de Per Velofietser. Hij ondervond namelijk problemen om zijn buitenband eraf te krijgen. Het leek erop dat hij zijn achterwiel ging verkrachten. Door al dat snokken en sleuren om toch dienen band eraf te krijgen werd onze vriend omgedoopt tot een echte zwarte Piet. Na enige tijd was het dan toch gelukt om een nieuwe binnenband te steken. Alles opgelost dachten we. Was het maar waar ! Bij het oppompen (bombonnekes) van zijn achterband bleek dat er geen lucht in kwam. 2 3 bombonnekes werden verbruikt en nog was dienen band niet opgeblazen. Tot Lievisj, die was gaan kijken wat er scheelde, zag dat het ventiel niet was opengedraaid. Nogmaals werd er een bombonneken tot ontploffing gebracht maar er veranderde niets. Uiteindelijk bleek dat de reservebinnenband ook stuk was. Onze Zwarten van Ath (zo zag hij er toch uit) besloot dan maar om iemand op te bellen om hem te komen afhalen. Tot hier de soap ronde de Zwarte van Ath.


Door al dat wachten, hadden we natuurlijk veel tijd verloren. Terug vertrokken legden Chatte en Lievisj (weeral die 2 !) er een stevig tempo op van ongeveer 35 km/h richting Lessines. Via Deux-Acren ging het dan richting de beklimming van de Côte de Boureng. Chatte leidde de dans in tot wanneer de beklimming goed begonnen was. Dan werd de fakkel overgenomen door Lievisj met even verder in zijn spoor den Flecha. Er werd stevig doorgetrokken tot bovenaan de Sanaberg. Wanneer de groep op de top terug samensmolt, werden de laatste kilometers afgewerkt aan een rustig tempo. Gekomen in ons lokaal werd de rit volledig geanalyseerd en dit met het nodige vocht! Uiteindelijk werd het dus toch nog een vlugge en selectieve rit. Proficiat aan alle Trudy's !



Terug