De Trudy's Cycling Team

21/05/2009: La Roche



Na een toch wel zware eerste nacht besloten de 4 trudy's aanwezig in de ardennen (chatte,burre,lievisj en beirisj) er op uit te trekken voor een optimale voorbereiding met het oog op de Waalse pijl (Zaterdag) We gingen eerst op zoek naar het toeristisch centrum om daar een kaart te kopen met plaatselijke routes.en jawel hoor die kaart hebben we dan ook gevonden.De route was 63km lang,maar door hier of daar van het parcours af te wijken werden er het uiteindelijk 75km en 22km klimmen. Na amper 300 meter wachtte ons de eerste helling van 8km, er zouden nog 7hellingen volgen. chatte koos al snel voor zijn eigen tempo en de ander 3 trudy's trokken er alleen vandoor. Halverwege de klim koos ook ik(beirisj)voor mijn eigen tempo. Was dit een teken van slechte benen? Later zal blijken dat dit niet zo was.moet even gezegd worden,bij deze rit werd wel altijd boven een klim gewacht op elkaar,wat trouwens altijd gebeurt,behalve bij de waalse pijl dan.


Aan een vlot tempo reden we van helling tot helling en naarmate de rit vorderde kreeg beirisj superbenen:D op enkele hellingen was hij in staat om lievisj tot de top te volgen wat op zich al een prachtprestatie is,lievisj hield zich wel wat in voor zaterdag:D Dan was de moment van Burre aangekomen. na een zoveelste afdaling was lievisj eventjes de baan kwijt. Burre de goeie mens davvet is wou eventjes terugkeren om te zien of we wel juist waren, maar hij kwam met zijn voorwiel in klein beetje zand terecht,genoeg om zijn voorste wiel onderuit te slippen.Gevolg, Burre maakte in 3 tijden kennis met het asfalt:D We lieten onze lachspieren dan ook de vrije loop. Hij blesseerde zich wat aan de hand maar kon toch doorrijden.


Terug op de fiets bleken chatte en burre zonder watervoorraad te zitten,al een geluk da beirisj een 2de drinkbus bij zich had, zonder water kon het dan ook niet lang meer duren eer we op een terras zouden belanden. Maar tot sommige hun grote spijt kwam dat terras er niet zo snel:D Uiteindelijk vonden we dan toch een terras om de nodige suikers op te vullen. Na het terrasje was het nog 20 kilometer tot in La Roche, die we in een mooi tempo afwerkten. In La Roche aangekomen wachtte ons weer een terrasje in een stralende zon. Eindeconclusie: prachtige rit,prachtig parcours en den duiker van halambay was geboren.



Terug