De Trudy's Cycling Team

27/06/2009: Tweedaagse Westhoek



Voor onze tweedaagse tocht naar de Westhoek kozen we het weekend uit van 27 en 28 juni 2009. Zaterdagmorgen 27 juli 2009 stonden 8 Trudy's om 8 uur klaar om te vertrekken richting Mesen waar we in een mooie accomodatie konden overnachten. Even ter info : de 8 trudy's waren : Vlaminck - Flamez - Chelle - Kim V.D.Herregewegen - Burre - Beirisj - Chatte en Lievisj.


Onder striemende regen vertrokken we richting Mesen waar we om 9u30 toekwamen. Gelukkig was het in het verre Mesen droog. Na ingecheckt en alles uitgestald te hebben, konden we vertrekken voor onze zaterdagrit van ongeveer 100 km met (erg belangrijk) de nodige tussenstops. Onze chatte had, zoals gewoonlijk, de rit uitgestippeld via de bordjes. Na een 15-tal km moest onzen Beirisj stoppen bij een lokale bakker om zich even te versterken met de nodige taartjes. Een aantal Trudy's reden rustig verder en hadden een bordje niet gezien. Zo werd de groep al vroeg gescheiden. Na de nodige telefoontjes, werd er afgesproken om elkaar terug te zien aan de voet van de Kemmelberg. Gekomen aan de Kemmelberg was het vat van onze Chelle al goed geledigd. Hij besloot dan ook om op het gemak terug te keren in het gezelschap van onzen facteur (Vlaminck). Toch hebben beiden nog de steile beklimming van de Kemmel meegemaakt. De overige Trudy's trokken rustig (al ging het tempo steeds hoger liggen) verder voor de rest van de rit. Rond de klok van 13 uur werd er beslist om onze magen even te versterken en dit op een terrasje in Watou. Daar toegekomen konden we vaststellen dat we niet alleen waren in het verre West-Vlaanderen. Ook onze collega's van de Bergezelkes waren (wel per fiets vanuit Moerbeke) afgezakt naar Watou om dan verder richting Duinkerke te rijden. Een sterke prestatie van deze jongens !


Ondertussen was het zonnetje er al doorgekomen wat de rit nog plezanter maakte natuurlijk. Na ons middagmaal te hebben verorberd, verttrokken we verder richting de volgende stop : Vleteren. Daar aangekomen, nestelden we ons neer op het zonnige terrasje waar we onze dorst lesten met een blonde (5º) of donkere (8º of 12º) westvleteren. Onze beirisj had den donkeren van 12º onderschat want hij was er bijna in verdronken !


Na een half uurtjes op het terras te hebben vertoeft, trokken we verder naar de volgende stop : Woesten. Daar kende onze chatte nog een lokaal biertje : Den Struise Rossen. In een klein maar fijn cafeetje werden we besteld door een vrieje skelle maar zijn deelde ons mee dat ze geen Struise Rossen had. Een tegenvaller maar ze had wel nog een andere verrassing in petto voor ons, nl. de pannepot ! Een lekker maar veraderlijk biertje (eigenlijk had je er mee gegeten en gedronken). Na een drietal van dit zwaar kaliber te hebben binnengekapt, vertrokken we voor de laatste 30 km richting Mesen. Met de nodige vitaminen in de benen werden deze laatste kilometers dan ook afgelegd in een verschroeiend tempo. Om jullie een gedacht te geven, de laatste 5 km werden afgelegd tegen een tempo van om en bij de 40 km/h !


Terug aangekomen in Mesen werd er afgesproken om eerst nog een terrasje te doen vooraleer de douches op te zoeken. Daar werden we terug vergezeld van onze 2 vrienden, Vlaminck en Chelle. Die hadden in de namiddag de lokale cafeetjes rustig verkend met het nodige vocht ! Tot ongeveer 21u30 werd de rit nog nabesproken op dit terrasje. Dan vertrokken we richting onze slaapplaats waar we allen onder de douches trokken voor een flinke opfrisbeurt (alé bijna iedereen toch). Onze Lievisj had onderweg van het terrasje naar de slaapplaats de man met de voorhamer tegengekomen want aangekomen in de kamer zocht hij onmiddellijk zijn keve op ! Na de verwoede pogingen van Vlaminck om Lievisj nog wakker te krijgen (tevergeefs), gaf deze het dan ook op. De lievisj ging een rustige nacht in (zo dacht hij). De rest van de bende vertrokken, na gedoucht te hebben, naar de city van Mesen. Van de mogelijke festiviteiten die daar plaatsvonden, moet ik jullie het verslag daarvan schuldig blijven, daar ik dus (zoals jullie al weten) de wacht moest houden in ons 5-sterrenhotel ! Rond de klok van 24 uur of het kan ook 1 uur geweest zijn, vielen de 6 Trudy's één voor één binnen in de slaapplaats. De rest laat ik aan jullie verbeelding over : geknor en gekalver ! Tot hier het verslag van een bewogen zaterdagrit en avond-aprésrit !



Terug