De Trudy's Cycling Team

22/05/2011: Schorisse



Parcours:Geraardsbergen-Parike-Everbeek-Flobecq-Opbrakel-Schorisse-Maarke Kerkem-Mater-Zottegem-Herzele-Steenhuize-Geraardsbergen

Afstand: 80 km

Gemiddelde: 25 km/h

Hoogtemeters: 784 m


Ondanks de blessuregolf die de Trudy's teisteren ( Flecha=>hamstrings, Valverde=>enkel, Gilbert=>knie, Roesems=> gyprocarmen ), toch 6 Trudy's en 3 niet-klassementsrijders,aan het vertrek. Het was even wachten op Benoni, hij kon nog net worden toegevoegd op de deelnemerslijst. Een blik op het parcours was voldoende om te weten dat het voor de berggeiten was vandaag. Met beklimmingen van Koestraat, Foreest,Kapelberg,Ganzeberg,Wolvenberg en aankomst op Onkerzeleberg en tussendoor nog de nodige kasseistroken was het aan te raden om niet te veel "cartouchen" te verschieten in de aanloopfase. Het waren El Pistoleiro en Spartacus die de eerste 15km voor hun rekening namen, zelfs in de Koestraat was er niemand die al zin had om een prikje uit te delen. Ter hoogte van Flobecq was het Gerry en Rosseler die overnamen. In Opbrakel kregen we nog een opwarmertje, maar ook deze werd vrij rustig opgereden. Bij het klimmetje naar Zegelsem toe moesten Spartacus en VDB de groep laten rijden, aan het Burreken kwam iedereen weer samen.


En toen begon het festival voor de klimmertjes, eerste in de rij was de Foreest, na een snelle afdaling volgde al snel de Ganzenberg, deze vloeit samen in de Kapelberg. Het deurtje stond achteraan heel wijd open. De kasseien van Mater lieten we toch maar links liggen, via de afdaling van de Volkegemberg, kwamen we meteen aan de voet van de Wolvenberg, daar zag Spartacus dat F. Sjleck niet echt in goede doen was(toch zou hij nog verrassen), hij sleepte zich naar boven in het gezelschap van Benoni en Vdb. Bij "brother' Andy daarintegen was het spelen met de pedalen, zijn late pastamaaltijd werpte duidelijk zijn vruchten af. Net na de Wolvenberg was het even serieus schrikken, een automobiliste die het niet zo begrepen had om voorrang van rechts te verlenen, kon maar net stoppen en ook het Trudy's peloton moest vol in de remmen om een aanrijding te vermijden. Met het nodige gevloek, konden we toch onze weg verderzetten, F. Sjleck maakte de mevrouw nog eens subtiel duidelijk wat ze moest doen, ik citeer: "Mevrouw , mevrouw , freinen , freinen moeje doene mevrouw ". ( Voor de niet Giesbaargeneirs, freinen = remmen)


In Zottegem kregen we nog de Grotenberge onder de wielen en via Steenhuize maakten we ons op voor de slotklim te Onkerzele. Ook aan de voet nog een klein incidentje, Benoni was net niet snel genoeg uit de "klikkers" en buigde links naar de grond toe, zonder erg, maar hij zag wel een mooie ereplaats verloren gaan. Tot boven de kampstraat bleef de groep der favorieten samen en het was F; Sjleck die van (te) ver aan de haal ging, het waren El Pistoleiro en Gerry die counterden, Gerry ging erover en won zo als Elite Z/C. Dit was al de twaalfde rit van het seizoen en het wordt duidelijk dat de speeltijd bijna gedaan is. Het was een zware maar tegelijk ook een prachtige rit, met de nodige lusjes door de Vlaamse Ardennen, wat zijn we toch gelukzakken dat deze mooie heuveltjes zo allemaal vlakbij liggen.



Terug