De Trudy's Cycling Team

18/03/2012: Zottegem



Afstand: 60 km

Gemiddelde: 25 km/h

Hoogtemeters: 411 m


Onze derde rit van het seizoen bracht 7 Trudy's aan de start en 1 gastrijder. Op het programma stonden een zestigtal kilometers rond Geraardsbergen en Zottegem. Van de aangekondigde regen, was bij het vertrek geen sprake.


Al meteen van bij de start werd er een stevig tempo op nagehouden. Tot in Zandbergen ging de snelheidsmeter niet onder de 30km/u. Na Zandbergen keerde de wind zich grotendeels voor de rest van de rit in het nadeel, maar toch werd het tempo er niet echt minder op. Enkele Trudy's hadden zaterdag de Ename-classic gereden, maar dit was er zeker niet aan te zien, het werd een rit waar de tempoversnellingen schering en inslag waren.


Op de helling in Herzele kwamen Spartacus, Flecha en gastrijder Wouter in de problemen, maar de gps-loze leiders draaiden de verkeerde richting uit. Ondertussen werd boven het kraantje toch opengezet en er werd dan ook eventjes gestopt, om iedereen de kans te geven het regenjasje aan te trekken en hapje te eten.


Na de korte stop, nam Gilberken de groep op sleeptouw, diep in de beugels snokte hij dat het een lieve lust was, de wind vol op de kop,de rest kon zich in het wiel nestelen. Via de afdaling van de Grotenbergestraat, ging het richting de Pijpketel, daar duwde Chavanel door, zo hard dat zijn wiel bijna in brand vloog. Net voor de top moest hij zelfs even langs de kant om alles op zijn plaats te zetten.


In het verlengde van de Pijpketel kwam het gekende windstuk, opnieuw was het Chavanel die de boel wou verbrokkelen, Flecha liet zich niet kennen en reed naar het wiel van Sylvainken. Voor Wouter ging daar het licht uit, hij moest het volledig stuk tegen de wind alleen overbruggen, Spartacus kon nog net in het wiel van Valverde kruipen. Maar zijn beste tijd had hij toch gehad. Richting Gapenberg, werd de groep voor de zoveelste keer volledig uit elkaar gereden, de Trudy's reden totaal versnipperd rond. In Lierde werd er nog even gewacht op Wouter, maar deze besloot daar de beukende Trudy's te verlaten en de kortste weg naar huis te nemen.


De finale werd dus gereden met enkel Trudyanen, iedereen probeerde nog wat extra krachten te verzamelen om de slotklim aan te vatten, de Koestraat. Aan de voet van Parikeberg werd dan de bocht genomen naar de smalle Koestraat, een goede positie is hier aangeraden, de topfavorieten (Chavanel, A.Sjleck) zaten op de eerste rij, in de achtergrond hoorden we een gevloek en geroep, Valverde werd bij het opdraaien wat gehinderd door een wringend Gilberken, beiden stonden dan ook stil en weg was de ritzege voor beiden. Spartacus perste aan de voet alles uit de benen (toch wel zeker 75m), ze lieten hem even begaan en dan kwam Chavanel aangestormd met Sleck in het wiel, die nam meteen het commando over, maar Chavanel lossen zat er niet in. Beiden kwam gezamelijk boven, de rest van de groep kwam ook één voor één boven.


De afdaling ging langs de Bergstraat, in Everbeek versnelde Gilberken op de licht hellende strook, maar Valverde had nog een rekening openstaan en liet hem niet begaan, integendeel hij bleef verder het tempo opdrijven, elk om beurt ging aan de leiding rijden om elkaar er toch maar af te krijgen, maar ze gaven elkaar niets toe.Terhoogte van Zarlardinge gaven ze de strijd op.


Deze derde rit werd niet echt een gezapig tochtje, vooral door de constante versnellingen, werd het een echte "afvallingskoers". Misschien de komende weken toch eens proberen om iets meer in groep te rijden en de versnelling op de stukken tussen de hellingen wat weg te laten. En ondergetekende weet zeker dat zijn conditie zeker nog niet in orde is, maar een constant tempo en het in groep rijden, zou het voor iedereen toch iets aangenamer maken en vooral veiliger want er gebeuren soms rare bewegingen in het Trudypeloton en veiligheid is toch één van de prioriteiten.


Gelukkig waren er na de rit Waldorf (chavanel) en Statler (valverde) om ons te laten bekomen met hun "sappige" verhalen over hun veroveringen, Valverde kreeg zowaar nog een zwart presentje van Chavanel.



Ciao Spartacus





Terug