De Trudy's Cycling Team

01/04/2012: Protestrit RVV



Afstand: 60 km

Gemiddelde: 24 km/h

Hoogtemeters: 650 m


Dat de "oude finale" van de RVV nog steeds veel mensen blijft beroeren was vandaag duidelijk. Dat dit ook nog altijd heel wat schrik bij de wielertoeristen inboezemd, was bij de Trudy's ook duidelijk, slechts 5 starters. Niettegenstaande was de sfeer opperbest.


Bij het vertrek was het nog vrij fris, maar doordat er vandaag toch heel wat lekkers op het menu stond ( D'hoppe,Berg Stene, Haaghoek, Leberg, Ten Bosse, Muur en Bosberg) was iedereen snel opgewarmd.


We reden richting D'hoppe langs de minst steile kant, toch is het van in Everbeek steeds oplopend, iedereen kwam vlot boven. Na de afdaling, was het rechts afslaan langs een smalle weg, op het einde wachte een verrassing met een knikje van 100m met een stijgingspercentage van 20%, men moest in het zadel blijven zitten om het achterwiel niet te laten doorslippen. Meteen daarna volgde de beklimming van Berg Stene in Horebeke, daar nam Monforken(op zijn nieuwe bolide) meteen het heft in handen en reed iedereen uit de wielen. Boven werd er even bijgetankt, Valverde had geen energiedrank bij, maar hij kon op de sympathie van zijn collega's rekenen.


Na café Trap Op ging het snel richting de stenen van de Haaghoek, kasseienfretter Flecha draaide als eerste op, gevolgd door El Pistoleiro en Spartacus. Monforken en Valverde, de pluimgewichten die het niet zo voor deze stroken hebben deden het iets rustiger aan. Bij het opdraaien van de Leberg zat alles weer samen, de asfaltlaag van de Leberg was verdwenen waardoor het toch wat opletten was. Nu was er even een kort recuperatiestuk tot aan de voet van Ten Bosse, Spartacus nam daar het korte binnenwegje, waardoor hij zowaar als eerst boven kwam. Dit moet al van de tijd van Briek Schotte geweest zijn dat hij als eerste Trudy op een helling aankwam :-) De anderen lieten op Ten Bosse niet echt in de kaarten kijken.


Via Lierde en Deftinge waren we snel in het centrum van Geraardsbergen, voor een unieke passage aan ons lokaal. In grupetto groeten we onze supporters :-) Op de vesten viel het groepje meteen uit elkaar, Monforken en Valverde waren de sterksten. Wanneer we aan de kapel komen wil dit meestal zeggen dat de rit erop zit, niet deze keer. De lus richting Bosberg kwam er nog aan. Iedereen had toch al een paar keer diep moeten gaan en niemand kon voorspellen wat de Bosberg ging brengen. In de afdaling van de Brusselstraat werden nog de laatste krachten verzameld, op het gekende voorlopertje stond de wind pal op de neus, toch weerhield dit Monforken niet om meteen het tempo te bepalen. Spartacus moest hier zijn joker inzetten en op eigen tempo zich naar boven hijsen, hij zag de andere een duel uitvechten op het scherp van de snee. Veel afscheiding kwam er echter niet.


Langs Moerbeke ging het richting de finish en deze week werd er nog eens "gespeeld" voor een ritoverwinning. Flecha trok het tempo in de heuvelstraat al wat op, maar dit leverde nog geen verschillen op. Valverde zat achteraan op een plannetje te broeden en inderdaad, we waren nog maar net onder de spoorwegbrug vandaan of hij demarreerde. Een gewaagde poging want het was nog meer dan 1,5 kilometer tot de top. Monforken anticipeerde op de uitval. Flecha reed het gat dicht, met El Pistoleiro in zijn wiel. Toch moesten beiden even later het jonge geweld laten rijden, beiden vochten een verbeten duel uit die in het voordeel was van Valverde dacht ik of was het toch nog Monforken......... bij uw verslaggever was het ondertussen al wat donker voor de ogen aan het worden :-)


In de Presse werd nog nagekaart en afgesloten met hoe kan het ook anders........ met een salami ardennais aangeboden door Taaf en een Muurken. Volgende week staat het altijd lastige Frasnes op het programma, vertrek 8u30



Ciao Spartacus















Terug