De Trudy's Cycling Team

06/05/2012: Cambron



Afstand: 77 km

Gemiddelde: 27,2 km/h

Hoogtemeters: 508 m


De tiende rit van het seizoen zou ons richting Pairi Daiza brengen. Het lentegevoel was deze zondag opnieuw ver te zoeken. Een stevige noordoosten wind deed het zelfs koud aanvoelen. Zes Trudyanen waren paraat.


Bij de start stond de wind niet echt in het voordeel, toch werd er aan een stevig tempo vertrokken. Spartacus startte met veel vraagtekens, want de nacht was vrij kort geweest. Hij besloot samen met Flecha het tempo te regelen, via het Lessenbos ging het richting Bassily. Ondanks dat de wind in het nadeel stond, ging het snelheidsmetertje niet onder de 30. Richting Saint-Marcou had de wind in de open velden nog meer vrij spel, geregeld moesten de Trudyanen onderaan in de beugels om het wiel van de voorganger niet te verliezen. Het waren afwisselend Flecha,A;Sjleck en El Pistoleiro die er de pees oplegden.


In Graty was het keerpunt en vandaar zou gedurende een 20-tal km de wind in het voordeel blazen, dit was meteen het sein om nog een tandje bij te steken. Door het vele draaien en keren was het niet aan te raden om veel in de achterste gedeelten van de groep te blijven, of men moest na iedere bocht een pijltje verschieten om opnieuw in te pikken. Met Pairi Daiza in zicht trokken Flecha en A.Sjleck eens flink door, de groep spatte uit elkaar, gelukkig misten ze een afslag waardoor de groep opnieuw compleet was.


In Gibecq was het plezier van de wind opnieuw voorbij, op het lange licht oplopende stuk in Gibecq, werd er zowaar een "trofee baracci" gereden, de groep was in 3 duo's opgedeeld, El Pistoleiro die zich opofferde om VDB op sleeptouw te nemen, Gilbert en Spartacus die tevergeefs het gat op het duo Flecha- Sjleck probeerden te dichtten. Na dit stukje keerde even de rust terug, dit was vooral voor Spartacus en VDB welgekomen, in Gellingen sloeg voor Gilbert het noodlot toe, door al zijn power bij het optrekken begaf een spaak het in zijn achterwiel. El Pistoleiro probeerde nog te repareren maar tevergeefs. Voor Gilbert zat er niets anders op dan de strijd te staken en schoonpapa te bellen om hem op te halen......:-(((


De overig vijf musketiers hadden nog een 17km voor de boeg, de wind blies nog steeds in het nadeel, toch blijf het tempo hoog gehouden. In Bever kregen we nog twee lastige knikken te verwerken, alvorens de finale werd ingezet richting Schillebeek. Doordat het tempo de ganse rit zo hoog lag en de wind al heel wat krachten had gekost, was er niet meteen iemand die zin had in een vroege aanval, VDB was leeggereden en moest in de heuvelstraat de rest laten rijden. Bij het doorrijden van het "holleken" werd het nog duidelijker dat lang genoeg wachten de boodschap was. Hier moest ook Spartacus zijn companen laten rijden, de drie sterksten reden dan ook samen naar de top. Een niet zo lastige rit werd door de wind en het hoge tempo toch nog een lastige opdracht.


Volgende week onze eerste klassieker van het seizoen, de speeltijd is voorbij, de maskers mogen afgenomen worden,......want volgende week is het Roesems Classic time!!!!!! Goed voor 72km met lekkere brokken als Hurdumont, Les Monts, Kanarieberg, Taaienberg, Ganzenberg,Scherpenberg,.....en aankomst op de Voskensstraat. Smeer de kuiten maar in zou ik zeggen.



Ciao Spartacus




Terug