De Trudy's Cycling Team

02/06/2013: Quenast



Afstand: 70 km

Gemiddelde: 28 km/h

Hoogtemeters: 536 m


Tien vertrekkers aan de start voor wat een zonnige maar ook winderige rit zou worden. Van in de eerste kilometer was het klimmen, de Guillemainlaan werd in groep afgewerkt. Voor onze Gorilla ging het toch nog iets te vlug, boven was zijn achterstand te groot om nog terug te keren. Hij werkte dan alleen verder aan de conditie.


Het was zoals vaak de laatste weken van in het begin vlammen, na een uurtje rijden was het gemiddelde zomaar eventjes 29,7km/u. Vanaf Petit-Enghien ging de wind wel wat meer in het nadeel staan. Ook het parcours werd iets lastiger, in Rebecq kregen we de lastigste klim van de dag te verwerken. Het was onder impuls van het duo A.Sjelck-Monforken dat het tempo niet zakte. Door het vele draaien en keren was het zaak om niet aan de staart van het peleton te belanden. Bij het keerpunt in Quenast werd even tijd genomen om de nodige bananen,gellekes en repen naar binnen te werken. Hierdoor werd het een aantal kilometers eventjes rustig.


Met nog 25km te gaan werd er opnieuw aan de boom geschud, in het peloton moest men enkel kijken naar de tube van uw voorganger en zorgen dat je er geen 30cm moet van lossen of je werd uit de groep gekegeld.


In de Langestraat was het A.Sjleck die nog eens versnelde, het was gelegenheidsrijder Jan die meesprong, de rest van de groep bleef samen en konden even op adem komen voor het rode licht. Hier werd onze leider Hagen wat verbaal bestookt door VDB en F.Sjleck die hem wat meer op de kop van het peloton wilden krijgen.


Na de afdaling in Vollezele, kwam onze Gorilla zowaar uit de bosjes gereden om opnieuw aan te pikken en de laatste 10km in de groep af te werken. Maar hij had de pech dat iets later de finale losbarstte, het waren A.Sjleck, Monforken en Jan die er probeerden van onder te muizen. Een attente Spartacus en Doms, lieten VDB verstaan om de sprong te maken en zich niet te laten verrassen. Maar ook de anderen probeerden hun wagonnetje aan te haken, waardoor het tempo even stokte en de volledige groep weer samen kwam. Maar bij het links opdraaien richting Waarbeke stond de wind pal op de neus, dit werd de genadestoot voor Spartacus. Even later moesten ook Doms en Gilberken hun kompanen laten rijden. Het drietal probeerde vanaf Grimminge nog samen te werken om de staart van het peloton te pakken, maar de meeste pijlen waren verschoten. Vooraan moest onze leider Hagen ook lossen. A.Sjleck probeerde samen met Monforken, "coureur locale" F.Sjleck naar de overwinning te loodsen, maar het tempo lag iets te hoog op de slotklim. Het was zijn broerken die een nieuwe zege boekte.


Na de aankomst konden we genieten van warme en koude hapjes, een lekker biertje dit alles aangeboden door onze F.Sjleck en zijn Elsken, ook onze Gorilla had nog voor wat lekkers gezorgd, allen bedankt hiervoor.


Er was voor enkelen ook nog een après-aperitief in de Presse, waar sommigen serieus liggen vechten hebben met hun halve liters .


Volgende week gaan we richting Scheldewindeke, tot noste week.



Spartacus




Terug