De Trudy's Cycling Team

17/07/2016:Russignies



Afstand: 76km


Voor de rit naar het heuvelachtige Russeignies stonden om 8.30u uiteindelijk 4 Trudy's klaar, nl. Spartacus, Van Marcke, Martin (lichtjes verkouden?) en El Pistolero. De rest moest forfait geven of hadden andere plannen om deze mooie rit links te laten liggen. Een klein overzichtje: Hagen (die was nog op zoek achter een plaatje om onder zijne plaaster te zetten), Doms, Van Der Haar en Schleck (die zochten andere vakantieoorden op), Flecha (die wou een Froomken nadoen door zijn fietsen te laten verdwijnen), Valverde Degenkolb The Boss (die waren nergens te bespeuren of waren ook op verlof).


Dus was ons quartet vertrokken voor een heuvelachtige rit. Onze Spartacus en Martin namen Van Marcke en El Pistolero met een aangenaam tempo op sleeptouw richting Goeferdinge, Zarlardinge. Tot aan de voet van "Planche" in Flobecq zouden zij de koppositie niet meer afgeven. Op het stevig stuk van "Planche" met een uitloper van "Queneau" en "Quatre Vents" zocht iedereen zijn eigen tempo om naar boven te rijden. El Pistolero wilde hier even zijn benen testen en trok stevig door tot aan de N48 (Ronse-Brakel). Daarna ging het onder het commando van Van Marcke en El Pistolero in dalende lijn richting centrum Ronse waar we de N36 richting Russeignies namen. Er werd stevig op de trappers geduwd want het eerste uur stond er maar liefst 28,5 km/u op de teller. Onze Van Marcke had ook terug zijn goede benen gevonden want deze nam resoluut de kop tot aan de voet van de Knokteberg (of Côte de Trieu ook genoemd). Terug zocht iedereen zijn eigen tempo maar als snel bleek duidelijk dat onze Martin hier de sterkste was. Gezwind in het zadel reed die de Knokteberg naar boven. E.P. en Van Marcke volgden iets verderop en Spartacus reed (met al zijn ervaring) terug op zijn eigen tempo naar boven. Daarna volgde er een stevige afdaling via de bovenkant van de Paterberg richting Kluisbergen. Een afdaling die welgekomen was om even op ons positieven te komen. Even moest Van Marcke bij het verkeerd rijden, zich de keel schor roepen om E.P. een halt toe te roepen. Na 5x brullen had E.P. toch iets gehoord. De reactie van Van Marcke (wat heeft die genomen vandaag?) was schitterend.


Na de afdaling namen we de Oude Spoorwegbaan richting Leupegem. Hier werd er terug serieus doorgetrokken door onze Van Marcke. Martin deed ook zijn duit in het zakje door het tempo de hoogte in te jagen. Onderweg in Melden werd er even gepolst om de Koppenberg te beklimmen maar wijselijk hebben we die rechts laten liggen. In geen tijd stonden we in Oudenaarde waar we de N60 dwarsten en richting Etikhove en Maarke-Kerkem reden. Nu was het de beurt aan E.P. om de snelheid erin te houden. Met de teller constant tegen de 35 km/u vlogen we richting Schorisse. Aan de kerk reden we rechtsaf en meteen stonden we aan de voet van de Foreest. Een korte maar nijdige helling. Van Marcke nam even voorsprong maar Martin speelde terug met de pedalen en liet de 3 andere terplaatse. Bovengekomen werd er op een rustig tempo verder gereden richting Zegelsem en Brakel waar we de afdaling van de Kleiberg namen. Volgende helling was de licht oplopende "Warande" in Brakel (met een uitloper van de Kruisstraat) waar het quartet aan een stevig tempo bovenreden. Via kronkelende wegen door Lierde reden we vliegensvlug naar het laatste stukje valsplat in Hemelveerdegem, nl. de Keistraat. Het moet niet gezegd worden dat hier ook de sterksten Van Marcke en Martin waren. Terug bijeengekomen dachten we om aan een uitrijtempo richting lokaal te rijden maar niets was minder waar. We kregen er niet genoeg van en besloten maar om aan te pikken bij een andere groep. De laatste 200 meter zette onze Van Marcke nog eens de puntjes op de "i" om nog eens door te trekken tot aan de rode lichten. Vanaf hier ging het (dan toch) met een slakkegangetje richting lokaal. In de vredestraat was er nog een klein incidentje met onze Van Marcke die rechts bijna aangereden werd door een of andere zwarten die waarschijnlijk niet meer goed uit zijn doppen zag !


Groot was de verwondering als we aankwamen in het lokaal en de klok maar 11.10u aanwees. Meteen was er dus een snelheidsrecord gevestigd ! Bij deze kan ik niets anders zeggen dan een dikke proficiat aan Spartacus, Van Marcke en Martin voor deze sterke prestatie op een niet te onderschatten parcours !


Nog maar net neergenesteld op het terras, had onzen Taaf direct gezien dat we serieus uitgedroogd waren en stortte zich direct op zijnen tap ! De halve liters leken wel 20 cl ! En meteen kwam Linda ook buiten gespurt met de nodige hapjes om onze maag in de goed plooi te leggen.


Weeral werden we goed verwend door onze lokaalhouders. Bedankt. Nadat E.P. à la casa ging, besloten onze Spartacus, Van Marcke en Martin om nog even de oversteek te maken naar "Bar Gidon" om de laatste dorst te laven.


Volgende week rijden we richting Hacquegnies. Terug krijgen we een zeer selectief parcours voor de wielen geschoven. Trudy's op post !


Tot volgende week


Lievisj



Terug