De Trudy's Cycling Team

14/08/2016:Mere



Afstand: 82km


De rit van vandaag bracht ons naar Mere, de gemeente van onze gewezen tourwinnaar Lucien Van Impe (later daar meer over). Voor het vertrek was het hetzelfde scenario als vorige week. Onze leider, Van Marcke, zat om 08.25u ontspannen op het terras van ons lokaal wanneer El Pistolero de Brugstraat bovenkwam. Onzen andere compagnon van vorige week, de Lars, was op verlengd weekend. De rest van de Trudy's vertoefden ook nog in het buitenland terwijl onze kampioen Boasson Hagen nagelbijtend nog in de lappenmand lag. Van Marcke en E.P. dachten andermaal dat het een koppeltijdrit zou worden tot Doms om 08.30u de Brugstraat kwam bovengeklauterd. En zo waren we terug weg met ons drieŽn. Via Onkerzele en Grimminge ging het naar Zandbergen en Idegem. Leider Van Marcke nam de eerste kilometers voor zijn rekening en die voelde meteen dat de weinige wind een belangrijke rol ging spelen voor het verloop van de rit. Bijna nooit zou deze in ons voordeel blazen. Meteen werd er stilzwijgend beslist om, zoals vorige week, beurtelings kopwerk te verrichten door Van Marcke en E.P. Een goede beslissing zou later blijken gezien ons uiteindelijke gemiddelde. In Smeerebbe-Vloerzegem kregen we ons eerste stuk valsplat te verwerken, nl. de "Simoenstraat" met het verlengde van de "Kriekelaar". Hier voelde E.P. dat het een moeilijk eerste uur zou worden. Deze had namelijk rugpijn en zware benen van een donderdag-avondje spinnen. Van Marcke draaide, zoals gewoonlijk, weer de grote plateau gemakkelijk rond. En karakterman Domsken bijtte zich vast in het wiel. Via een ommetje langs Ophasselt kwamen we terug in Steenhuize waar we aan de kerk de afdaling namen richting Sint-Antelinks. Daar stond de volgende helling ons op te wachten, nl. de "Ransbeekstraat". Terug was Van Marcke haantje de voorste terwijl E.P. en Doms gezamenlijk naar boven klommen. Van bekomen was geen sprake want enkele kilometers verder volgde het volgende stuk valsplat van de "Roeselarestraat". Vanaf hier ging het langs smalle kronkelende wegen richting centrum Aaigem. Even werden hier de benen lichtjes afgesneden wanneer er een blondine links een zijstraat kwam uitgeslibberd. Zo konden we onze linkse nekspieren nog eens uitrekken. Na het bewonderen van die schone loopster ging het aan een tempo van boven de 30 richting Mere waar we in het centrum konden kennismaken met de vele, gele wapperende vlaggen ! Dit waren restanten van de viering van oud tourwinnaar Lucien Van Impe. Toch wel een apart gevoel om hier eens te kunnen doorfietsen. Na de doortocht in Mere kwamen we aan het keerpunt met een gemiddelde van 29,1. Via Terjoden en Erembodegem ging het nu onder een strak tempo richting Denderhoutem. Vanaf hier voelden we andermaal dat de wind weer lichtjes in het nadeel stond. Toch bleven we gezwind overnemen tot we aan de volgende steile knik kwamen (de "Scheidestraat"). Wanneer we boven terug samen waren ging het verder richting Nederhasselt, Outer en Appelterre-Eichem. Na het oversteken van de Dender in Pollare wachtte ons hier een toch wel serieuzere beklimming van de "Hoogstraat" en de "Echel". De eerste verzuringen van de benen begonnen op te komen. Na een korte afdaling volgde nog een oplopend stuk van "Neuringen" richting Denderwindeke. Na het rechts opdraaien van de Heirbaan (of Kappellekensbaan) zat de wind nu volledig in het nadeel. De aflosbeurten volgende elkaar nu in sneltempo op. Nu we de laatste 15 km ingingen, trok Van Marcke in Waarbeke nog even snel door richting Galmaarden. Even moest hij onderweg nog eens serieus in de remmen gaan of hij reed een auto (die van rechts kwam) kompleet in tweeën. Na het doorkruisen van Galmaarden ging het via de Renskouter richting Viane. Onzen Doms vond het nu wel tijd voor zijn bijdrage en zette zich resoluut op kop. Met een stevig tempo gingen we de finale in. Van Marcke nam in Moerbeke over tot aan de spoorwegbrug in de Schillebeekstraat. Dan was het de beurt aan E.P. Deze trok het tempo nog even op richting de voet van de laatste beklimming "Mont Schillebeek". Voor ons uit reden de B of C-ploeg (?) van de Came-Cole-formatie en dit was een ideaal mikpunt voor ons. E.P. trok stevig door tot boven. Daar zag hij dat het gemiddelde 29,8 km/u was. Enkele tellen later kwam Van Marcke ook voldaan boven. En ook Doms had deze laatste beklimming probleemloos overleefd.


Aangekomen in ons lokaal nestelden we ons neer aan ons gereserveerd tafeltje op het terras waar we verdiend ons dorstgehalte op punt stelden. Taaf en Linda zorgden andermaal voor het hapje en het tapje.


Voor de 2e week op rij wil ik een dikke chapeau zeggen aan krachtmens Van Marcke en zeker nu ook aan onze karakterman Doms. Nooit is die echt in de problemen gekomen vandaag ! Met ons trio hebben we er terug een mooie rit van gemaakt.


Ondertussen kwam ook onze president afgestormd richting ons lokaal. Hij had er ook zijn 45 km opzitten. Tot onze grote verbazing mochten we, na een lange tijd, onze Valverde ook nog eens verwelkomen. Deze was nog herstellende van een serieuze longontsteking. Verder werd er nog rustig nagekeuveld over de voorbije rit, over de komende processe, enz... tot wanneer iedereen voldaan a la casa ging. Volgende week rijden we richting het waalse Lens. Terug mooie rit als je het mij vraagt.


Tot volgende week


Lievisj

Terug