De Trudy's Cycling Team

04/09/2016:Mévergnies-lez-Lens



Afstand: 68km


Voor de rit van vandaag naar het waalse Mévergnies-lez-Lens waren er toch al meerdere Trudy's op de afspraak. Het zestal El Pistolero, Van Marcke, Spartacus, Doms, Van der Haar en Degenkolb verzamelde dus om 08.30u aan het lokaal. Voor het vertrek werd er nog even gespeculeerd over "wanneer gaat het nu beginnen regenen?" Onze 'buienradar-specialist' Chatte wist te vertellen dat de kans op regen tussen 9 en 10 uur zou liggen ! Geen al te goede vooruitzichten waren dat. Maar dat kon ons zestal niet deren en bij de redelijke zachte temperaturen zou het toch nog moeten meevallen. (zo dacht men !)

Dus vertrokken we richting Overboelare onder het commando van Spartacus en Van der Haar. In de Donkerstraat werd onze chatte vooraan afgelost door E.P. Met de passage aan 'Den Abjaar' ging het licht bergop richting Ghoy. Meteen konden we een eerste keer kennis maken met de stevige zijwind. Via de kronkelende wegen van Ghoy kwamen we aan in het centrum van Lessines waar alles in gereedheid werd gebracht voor het jaarlijks historisch feest, "Le Festin – Renaissance". Toch konden we het centrum nog doorkruisen. Bij het buitenrijden van Lessines namen we aan het rondpunt de lichtoplopende strook richting Bois-de –Lessines. Bovengekomen ging het nu in dalende lijn richting Ollignies. Onze Van Marcke zijnen diesel raakte ook stilaan opgewarmd en meteen nestelde hij zich op kop. Meteen sloeg de kilometerteller de hoogte in. Via de grote baan in Ollignies ging het naar Meslin l'Eveque. Vanaf hier zaten we meer en meer in de open velden te rijden en dan nog met de wind volledig in het nadeel. Ook ging het profiel van het parcours steeds meer op en af. Dat konden we al direct voelen op de lastige strook van de Rue du Pont Del Vau. Hier lagen de Trudy's een eerste keer enkele meters uit elkaar. Terug samengekomen ging het in dalende lijn richting het centrum van Meslin l'Eveque waar we de N7 (Ath-Enghien) kruisten. Hier kregen we een kasseistrook van 200 meter te verwerken. De meesten namen het strookje asfalt langs de kant maar dat was niet het geval voor onze Van Marcke en Doms. Die dokkerden als echte 'Flandriens' over de kinderkopjes ! Van Van Marcke kon men dat verwachten maar van Doms was toch een beetje een verassing (later zou blijken van niet). Na het verlaten van deze kasseistrook kregen we met de Chemin de l’Arbrassart de volgende lastige strook te verwerken. Hier waren boven de tijdsverschillen groter met dankzij de tempoversnelling van E.P. en Van der Haar. Meteen kregen we hier ook de eerste regendruppels te verwerken. Veel droge periodes zouden we vanaf hier niet meer krijgen. Via smalle, lastige stroken ging het verder naar Maffle. Daar reed onze Spartacus een eerste keer lek. Zo vlug als kan werd de binnenband achteraan vervangen want stilstaan was op dat moment niet de goede optie. De hemelsluizen gingen volledig open. Van schuilen wilden de 6 trudy's niet weten en met volle moed vertrokken ze verder richting Attre. Maar ver zouden ze niet rijden want enkele kilometers verder was het terug prijs voor onze Spartacus. Terug lek achteraan. E.P. schoot terug ter hulp. Aan deze zijn handen te zien, was het precies 'de zwetten van Ath'. Nu werd alles grondig gecontroleerd, van velg tot buitenband maar niets te vinden. Wanneer de binnenband er met veel moeite (en met hulp van Doms) er opnieuw inzat, werd deze licht opgepomp door Spartacus himzelf. De schrik om lek te rijden zat er nu wel even in. Vandaar ook de vraag van onze Van der Haar "hoeveel binnenbanden hebben we nog over". Iedereen dacht van hopelijk genoeg. Na het centrum van Attre te zijn gepasseerd, kregen we het volgende stuk valsplat voor de wielen geschoven, nl. Le Tonkin. Hier waren het E.P., Van Marcke en de niet aflatende Van der Haar die in een sneltempo naar boven kletsten. Hierop kregen we een echte wolkbreuk te verwerken. Achteraan werden ook rake klappen van de voorhamer uitgedeeld aan onze Spartacus. Zijne "moral" ging onderaan zijnen bracket (wat te begrijpen valt). Met de wind nu in het voordeel ging het pijlsnel richting het volgende stuk bergop, nl. de Rue Haute. Terug E.P. op het voorplan met de weeral karaktervolle Van der Haar die zich in het wiel beet van E.P. Bovengekomen op de N57 (Ghislenghien-Soignies) werd er aan een klein cafeetje (waar de garage vol bakken Jupiler stond) gewacht op de rest van het deelnemersveld. Goed voor opmerkingsken (wat ik jullie schuldig moet blijven) van Van der Haar aan het adres van onze lijdende Spartacus waarop deze repliceerde met het alleszeggende woord "SMEIRLAPPEN" ! Nu ging het vliegensvlug via het centrum van Silly richting Bassily. De teller schoot constant richting de 40 km/u. In Bassily werd er nog eens goed doorgetrokken op de Rue de Grammont richting autostrade. Voor onze spartacus was dit terug een col en ook bij onze Degenkolb (die de ganse dag goed in de wielen zat) kwamen de verzuringen sterk naar boven. Daar iedereen al goed doorweekt was en mede ook door de tegenslagen werd er beslist om het laatste deel van het parcours richting Galmaarden niet meer af te leggen. Er werd gekozen om via de Beverstraat naar Viane en Moerbeke te rijden. Na de passage door het kleine Atembeke ging het richting de Bosstraat in Onkerzele. Na de doortocht aan la casa van onze herstellende kampioen, Boasson Hagen, gingen we de laatste 5 km in van deze toch wel lastige rit.

De aankomst zou liggen aan het einde van de Voldersstraat net voor het rondpunt. Eerste trudy die zijn kaarten op tafel gooide, was onze goed rijdende Doms. Bij het begin van de Voldersstraat sloeg deze een snedige demarrage uit zijn kuiten en nam zo direct een 150-tal meter voorsprong. De rest kon hun ogen niet geloven maar toch werd er afgewacht. Tot wanneer Van Marcke krachtig aanzette. E.P. twijfelde geen seconde en glipte mee. Onzen Doms viel kompleet stil. Meteen het sein voor E.P. om nog een hogere versnelling te plaatsen. Solo probeerde hij de eindmeet te bereiken maar dat was zonder Van Marcke en Van der Haar gerekend. Deze 2 kwamen aan het voetbalplein van Jong Geraardsbergen terug bij E.P. Met hun drieën gingen ze de laatste 200 meter in. Van Marcke kwam op 150 meter uit het wiel van E.P. en leek op de overwinning af te stevenen. E.P. moet al zijn laatste krachten bijzetten en met enkele forse lenderukken remonteerde hij Van Marcke nog. Totaal leeggereden bolde deze naar de eindmeet aan het rondpunt. Het podium werd vervolledigd door Van Marcke en Van der Haar. Doms reed verdienstelijk als vierde over de meet na toch wel een sterk rit veder gevolgd door Degenkolb en onzen pechvogel van de dag Spartacus.

Aangekomen in ons lokaal was het even wachten op Spartacus. Wanneer deze binnenbolde, had hij de melding dat hij terug met een leegloper zat achteraan. 3x lekrijden, van een pechdag gesproken. In het lokaal werden we opgewacht door onze president en Christian (die ook kennis hadden gemaakt met de helse weersomstandigheden) en ook onze manager Eddy Toeters (alias den deizel) was terug van de partij (zij het om te werken). Door iedereen werd de mentale schade opgemeten. Eerst nestelden we ons op het terras maar na een kwartiertje zochten we wijselijk de binnenkant van De Presse op. Het werd iets te koud in onze natte kledij.

Weeral werden we op fantastische wijze onthaald door onzen Taaf en ons Lindaaken met de nodige drank en hapjes.

Iets wat de rukkers van op de vesten waarschijnlijk geroken hadden want deze stuikten enige tijd later ook ons lokaal binnen. Wij waren ondertussen al ewa opgedroogd (kwestie van wie het rapst rijdt, is het rapst binnen é !) Uit compasie mochten deze dan ook even proeven van de hapjes van Linda. Nogmaals toonden de Trudy's hun goed hart ! Na nog wat heen en weer gepraat, ging iedereen bijna droog huiswaarts buiten onze Van Marcke. Die moest nog meer dan een uur kamperen in de Presse, wachtende op zijn eega waarmee hij nog meerdere kilometers ging rondcrossen ! Samengevat konden we vandaag stellen dat deze rit een natte, platte rit was ! Zeker lastig omwille van de wind en de regen. Toch een bemoedigend woordje aan onze Spartacus na zijn lijdensweg (3 weken niet gereden) en vooral zijn pechvolle voormiddag. Ook een dikke chapeau aan de sterke, niet plooiende Doms en karakterman Degenkolb (tevens verscheidene weken niet gereden).

Niet vergeten, volgende donderdag 08/09/2016 om 20 uur, laatste vergadering in ons lokaal De Presse. Tal van belangrijke punten staan op het programma !

Volgende week rijden we richting Scheldewindeke. Hopelijk mag het een iets drogere, pechloze rit worden !


Tot donderdag en volgende zondag.


Mea culpa mocht ik iets vergeten te vermelden zijn in dit verslag.


Lievisj

Terug