De Trudy's Cycling Team

14/05/2017:Escanaffles



Afstand: 80 km

Gemiddelde: 27.5 km/u

De rit van vandaag bracht ons naar het Waalse Escanaffles. Ons toch wel bekend terrein daar we 14 dagen geleden ook deze richting uitreden voor ons weekendje Westhoek. Het was Martin en E.P. die de 10-koppige bende, met de wind op kop, op gang trok richting Overboelare en Zarlardinge. In Everbeek kregen we al een eerste oplopende strook (Kapellen). Hier stak onze kampioen al een eerste keer zijn neus aan het venster. Met sprekend gemak reed hij voor de rest uit. Lars maakte hier ook al reeds een sterke indruk. Mijns inziens is die niet ver meer verwijderd van zijn vooropgestelde topconditie. Achteraan zocht iedereen zijn eigen tempo op, wat verstandig bleek te zijn. Toch voelden hier al enkele trudy's dat het een zware dag zou worden. Alle ingrediënten bleken aanwezig te zijn: dikke puuten, zwoere moage, plakkende muile, enz… Toch bleven ze een goed tempo onderhouden. Na de beklimming van La Houppe, waar andermaal de kampioen samen met Flecha en Van Der Haar het commando voerden, ging het in dalende lijn richting Marie-Louise. E.P. trok de groep op een lint maar bij het rechts opdraaien moest er even gewacht worden op enkele trudy's. E.P. had blijkbaar achteraan het gebrul om te wachten niet gehoord. Wanneer de groep compleet was ging het tempo alsmaar meer de hoogte in richting Ronse. Iedereen nestelde zich wiel in wiel. Gekomen boven de Kruisberg moesten we ons even door wegeniswerken spartelen om zo de beklimming van de Hontondeberg aan te vatten. Terug waren het dezelfde klasbakken die als spelend naar boven reden. Na de lange afdaling van de Ronsebaan kwamen we aan in Berchem waar we links reden richting Escanaffles. Het waren hier de laatste kilometers met de wind (die al stevig blies) op kop. In Orroir kwamen we aan het keerpunt. Voor velen was dit toch een opluchting want vanaf nu zat de wind meestal in het voordeel. Iedereen reed gezwind mee en zo ging het tempo nog meer de hoogte in. Het mag gezegd worden: het niveau van elke trudy wordt met de week hoger en hoger. Via Amougies kwamen we aan in Russeignies waar we de Rozenaaksesteenweg te verwerken kregen. Een niet al te lastig stuk valsplat. Andermaal was het Van Marcke die doortrok met in zijn zog Lars, Flecha en Boasson Hagen. De rest volgde op respectabele afstand. Zo kwamen we terug in Ronse (weliswaar nu aan de voet van de Kruisberg) waar het draaien en keren was in het stadscentrum. Dit achter ons gelaten ging het via kleine wegetjes richting het steile stuk van de Rue Haute Durenne in Ellezelles. Naast dezelfde namen vooraan kwamen nu ook Boasson Hagen en Degenkolb vooraan meestrijden. Waren de diesels op gang gekomen? Na het overschrijden van de steenweg Ronse-Lessines werd er, zonder enig teken, een stevig treintje opgezet: Van Marcke, Lars, Boasson Hagen, E.P. en jawel Doms. Die laatste wordt elke week maar beter met het verstrijken van de kilometers. Dat belooft ! Na de afdaling in Ellezelles van de Mont was er geen tijd voor recuperatie want de volgende helling lag al voor onze voeten, nl. Bruyère. Een stevige beklimming bestaande uit 2 delen. Terug dezelfde namen in de spits en achteraan was het voor enkelen harken en scharten. Onze Spartacus zijn benen begonnen leeg te lopen en ook bij E.P. begonnen terug zijn pijnlijke benen op te spelen. Ondertussen waren we reeds in het centrum van Flobecq belandt en konden we de eindfase inzetten richting Geraardsbergen. Net buiten Flobecq richting Everbeek ging onze kampioen nogmaals eens versnellen. Vele stelden zich de vraag: waarom? Tot iedereen een 200-tal meter verder een blonde schelle zagen die ons kwam toegelopen. Meteen zakte het tempo bij iedere trudyaan ! Wanneer even verder het tempo terug de hoogte inging, werden we in de Kloosterstraat nog opgehouden door een voertuig waarvan de bestuurder of bestuurster duidelijk niet wist waar zijn/haar gaspedaal stond (of kon hij of zij er niet aan!). Tot onze Van Marcke zich naast het voertuig nestelde en de (kleine) bestuurster (ze kwam nauwelijks boven haar stuur) aanmaande te versnellen. Dit had onze kampioen beter niet gedaan. Enkele honderden meter verder stond diezelfde voiture daar terug aan het kruispunt Kloosterstraat-Lessensestraat te wachten. Blijkbaar had de bestuurster in haar achteruitkijkspiegel onze Van Marcke zien komen aangereden en die dacht bij zichzelf: dienen ga ik een stevig poepje laten ruiken… met nadruk op "ruiken"! Waneer Van Marcke aan de achterbumper van de bolide kwam, plaatste de bestuurster (ik denk) haar 2 voeten tegelijk op het gaspedaal en uit vitesse ! Met als gevolg: een enorme stofwolk recht in het gezicht van Van Marcke. Onze kampioen even in ademnood en zijn zicht was ook even weg. Allemaal dachten we dat de F1-bestuurster binnen de 2 minuten in Zarlardinge-Centrum zou arriveren tot wanneer ze een 10-tal meter verder links de pit-lane en haar garage inknalde ! Sterk staaltje rijkunst en naftenbak volledig leeg ! In groep reden we daarna door Overboelare om zo na 2u50 minuten aan te komen in ons lokaal. Daar zat onze manager Eddy reeds op het terras om ons uitgebreid te ontvangen. Binnen waren onze President en Christian ook reeds aanwezig na het afleggen van hun kilometers.


De halve liters, ons aangereikt door Fredje en Els, lieten niet lang op zich wachten. Iedereen genoot met volle teugen van zijne welverdiende halve liter. Dit was buiten Degenkolb gerekend. Terwijl bij de anderen hun lippen nog maar juist vochtig waren, was den emmer van den Barry al uitgelekt. Had hij misschien geen bidons mee op zijn fiets of was hij zo diep gegaan vandaag? In ieder geval, het glas kon niet diep genoeg zijn. Het komende halfuur legde onze Degenkolb er nog een stevig tempo ! Ondertussen werd er ook een verjaardagsdeuntje geplaceerd op de verjaardag van onze Lars. Ah...een verjaardagsfeestje ! Dat moeten de rukkers van op de Vesten geroken hebben want één voor een strompelden ze ook de Gidon binnen en nestelden zich aan het tafeltje tegen ons ! Zochten deze misschien nog altijd een bondgenoot voor de souper?


Volgende week rijden we richting het Oostvlaamse Bottelare voor een afstand van 76 km.


Lievisj

Terug