De Trudy's Cycling Team

21/05/2017:Bottelaere



Afstand: 77 km

Gemiddelde: 28,6 km/u

Zondagmorgen tekenden 8 Trudy's present voor de wekelijkse rit. De zon was van de partij maar het was weliswaar nog verraderlijk frisjes...Tienne Van Impe kon de frisse temperaturen maar matig appreciëren.


De 8 Trudy's die het startblad tekenden waren achtereenvolgens: Flecha, T. Martin, El Pistolero, Doms, Boasson Hagen, Van Marcke, Van Impe en de met pamper startende F. Sjleck. F. Sjleck had reeds menig verslagen gelezen en was serieus onder de indruk gekomen van de gemiddelden … zowel voor als na de rit...Met knikkende knieën was Sjleck toch afgedaald naar de Bar Gidon en met volle moed werd koers gezet richting de Astridlaan. Pinarello "Cauwel" was eveneens van de partij.


Vrij vroeg ontstond afscheiding toen het trio Van Impe, Boasson Hagen en Sjleck in de Molendreef meermaals achter zich moesten kijken, maar aan het voetbalterrein van groen-wit "Eendracht Deftinge" vormde zich terug een compact peloton. Hier toont The Boss junior zijn kunsten om de veertien dagen op de groene grasmat, terwijl the Boss zich niet verder waagt dan den toog. Voor The Boss zijn het werkelijk gouden tijden... den alcool heeft den tijd niet om afgebroken te worden want de feestjes volgen zich in duizelingwekkend tempo op...


Het tempo zat er goed in en dit zou gedurende de volledige rit zo blijven. F. Sjleck trok meermaals grote ogen bij het aanhoren en het monsteren van de andere Trudy's. Zo wordt de rit zelfs verkend tijdens de week... Doms had de eerste 25 en de laatste 25 km in de benen en wist werkelijk elk putje liggen zodat hij geen kilometers zou verliezen in het algemeen klassement. Als je het mij vraagt , Doms werpt zich steeds meer op als de te kloppen man voor dit seizoen.


Maar dan komen we bij zijn grootste uitdager wellicht terecht.... Van Marcke. In de Kasteeldreef in Michelbeke reden we "en groupe" naar boven, maar diende Doms enkele lengten prijs te geven. Net voor de top trok het kwartet Lievisj, Cauwel, Martin en Van Marcke nog eens stevig door. Het duurde eventjes vooraleer Doms terugkwam, maar Van Marcke liet zich afzakken en nam Doms op sleeptouw terug bij het peloton. Als statement kan dit ook tellen als je het mij vraagt... eerst aan den boom schudden om vervolgens alle appels te gaan oprapen. Als je dan nog weet dat Van Marcke een héél speciale voorbereiding had deze week door een nachtje door te brengen al slapend op zijn WC... dan moet iedereen toch wel beginnen beseffen dat Van Marcke niet alleen met de pedalen speelt , maar bovenal mentaal ook heel erg sterk staat. Er dient ook nog vermeld te worden dat er tijdens de beklimming van de Kasteeldreef niet veel werd getaterd...meteen ook een indicatie dat er niet werd getalmd in het naar boven rijden.


Van Oudenhove tot Balegem was het een draaien en keren van jewelste. F. Sjleck werkte de gelletjes netjes naar binnen want het was verdorie meer dan een sneltrein het Trudy-peloton. Achtereenvolgens zetten de locomotieven zich op kop alsof het niets was: Doms, Pinarello Cauwel, T. Martin en Van Marcke. In Balegem kwamen menig herinneringen naar boven bij het voorbijrijden van het ressort van het huwelijk tussen Boasson Hagen en Vienna.


Boasson Hagen dat is eigenlijk wel een verhaal apart. F. Sjelck vond al dat Hagen zich raar gedroeg op zijn fiets... legde eerst de link met zijn libido... maar had het vervolgens snel door... Hagen heeft nog wat schrik op zijn spiksplinternieuwe bolide...In het dalen en bij het nemen van de bochten doet Hagen het zeer rustig aan, wat meteen ook duidelijk maakt hoe goed Boasson Hagen is dat hij zich moeiteloos in de voorste gelederen weet te manoeuvreren!


El Pistolero fietst als herboren rond... Na het bezoekje aan Roel en de nodige aanpassingen aan zijnen Bianchi, fietst hij terug rond als een jong veulen... het hoeft geen verder betoog dat El Pistolero beslist wie met de bloemen gaat lopen. Indien El Pistolero zijn zinnen heeft gezet op ritwinst, fietst de rest rond voor een ereplaats. Dit zijn voorlopig de keiharde wetten van de topsport in het Trudy-peloton.


Vooraleer de laatste rechte lijn naar de finale werd ingezet, werd het Trudy-peloton opgeschrikt in Idegem toen iedereen halt werd gehouden voor toch wel nen hélen steilen col ! De Denderbrug werd omhoog gebracht en zo kon iedereen zich rustig voorbereiden voor de "ultimo kilometro". Alle plannetjes konden de papiermand in , want met dit scenario was uiteraard geen rekening gehouden. Toen het "jachtje" de sluis was ingevaren kon de brug opnieuw naar beneden en werd de finale voor de tweede maal gestart, euh herstart.

F. Sjleck die zijn bobijn hélemaal leeg was, ging tegen beter weten in een poging alles of niets wagen in de hoop zo ver mogelijk mee te geraken. Sjleck plantte zich neer in zijn zadel, nam zijn beugels onderaan vast en trapte met alles wat in zijn benen had... veel was dit niet meer...bij het opdraaien van de Onkerzelestraat net voor de Gavers voelde hij reeds de héte adem in zijn nek... een poging om rond te draaien was reeds hopeloos aangezien Boasson Hagen het reeds had opgegeven...


Ondertussen maakten de grote mannen zich klaar voor de superfinale en het werd een spektakel van jewelste....Pinarello Cauwel, Flecha, Boasson Hagen werden gegrepen aan de Manolito. Toen werd het pas echt menens: T. Martin zette aan met El Pistolero en Van Marcke in zijn wiel (De Cauwer en Wuyts werden bijna zot in de commentatorcabine – het uitgelezen droomtrio maakte zijn favorietenrol waar). Voorbij de Kerk van Onkerzele was er nog een laatste cartouche van T. Martin, El Pistolero kraakte bijna maar de wijze waarop hij op en over T. Martin ging door nogmaals over te schakelen op zijn grote plateau deed De Cauwer en Wuyts klaarkomen van puur wielergenot. Het werd de snelste beklimming ooit van de Onkerzeleberg. Van Marcke vervolledigde het podium met een bronzen plak.


De taferelen na afloop van deze mooie rit in onze clublokaal bevestigen nogmaals wat voor een uniek clubje de Trudy's zijn. Dieumerci Mbokani en de President hadden reeds hun kilometers afgehaspeld, Spartacus had onderweg The Boss ter plaatse gelaten...die drang om toch het clublokaal op te zoeken en de het Trudypeloton te vervoegen...het is iets speciaals...ondergetekende kan ervan meespreken...amen met Mauro de Kampioen haastte ik mij zo vlug mogelijk naar de Gidon waar ik werd buiten gezongen...kik...kik...Kik ne keer wie dat er doar is...hij doet enen op .. hij doet enen op...


Voor de goede verstaanders...afgelopen donderdag had een bestuursvergadering pllaats die iets of wat is uitgelopen wegens de punten aan Varia op de agenda... maar het werd er eentje om in te kaderen... het werd een symbiose tussen de Reuzen, de Trudy's en de zondagsreserven van Sparta Moerbeke Geraardsbergen in regie van Alfredo en Ritser... de avonden waarvan je het minst verwacht, openen zich met goud...Het was een toppertje !!! Nummer 34 !!! Met speciale dank aan Dean ook om alles mooi voor te zingen, wat een kerel toch! Ook petje af voor Lars Van der Haar door in de Ardennen een meesterwerkje ten toon te spreiden waarmee hij zich uiteraard naar voor schuift als de te kloppen man voor de komende Ronde van Vlaanderen.


Het Trudy-seizoen belooft nog heel wat lekkers te bieden...De Cauwer en Wuyts beamen deze quote volmondig!


F. Schleck

Terug