De Trudy's Cycling Team

Westhoek Dag 1



Deelnemers: Spartacus (chatte), El Pistoleiro (Lievens), Hagen (Kris), Flecha (Burre), Larsken (Jan), The Boss (flamez), Degenkolb (Bart), Martin (Tonny), Van Marcke (Guy), Cavendish (jo) CEO Taaf, Manager Toeters (Eddy) en onze vrouwelijk soigneurs Linda, Katrien, Amber en Nele.


Op zaterdagochtend om 9u45 sijpelden één voor één de deelnemers voor onze Trudy's uitstap naar de Westhoek op het terras van ons lokaal toe . Bij sommige Trudy's liet het tekenen van het wedstrijdblad en het afleveren van de bagage op vrijdagavond toch wel wat sporen na. Onze Fred & Els hadden wat ontbijtkoeken voorzien om de eerste kilometers vlot door te komen. Onze manager Toeters (Eddy) en CEO Taaf namen de verantwoordelijkheid op om alle bagage aan boord te krijgen. Nog even een foto nemen voor de archieven en om 10u06 konden 10 Trudyanen zich op gang trekken voor een onderneming van iets meer dan 100km. Met onze volgers werd afgesproken in Bellegem om samen te lunchen.


We vatten de tocht aan langs traditionele wegen, via Everbeek ging het richting top van de eerste beklimming, La Houppe. Daar gaf Flecha er meteen een pattatos op en nam de eerste punten voor de bergprijs mee. Hij was wel eventjes diep geweest, zoals hij zelf zei: "ontploffos". Tussen Flobecq en Ronse ging het gashendel al goed open, meerdere groepjes van deelnemers aan de Etixx-classic, werden vlotjes achtergelaten. Met als gevolg dat we beneden de Kruisberg aan 28,5km/u gemiddelde zaten. In onderling overleg werd er besloten om even iets te minderen en iedereen de tijd te geven om al iets te eten & drinken.


Langs Amougies, Escanaffles, Pottes, Celles ( Welles-nietes volgens Larsken = niveau),ging het richting Sint- Denijs, dit op overwegend vlakke wegen, waardoor het heerlijk fietsen was, bij aangename temperaturen. Iedereen had de tijd om elkaar eens op te zoeken in het pelotonnetje om een babbeltje te slaan. Tussen Sint-Denijs en onze stopplaats kregen we nog enkele "lopertjes" te verwerken, geen onoverkomelijke zaken, maar iedereen zocht toch maar zijn eigen tempo op en het was al direct duidelijk dat Van Marcke aan het spelen was met de pedalen. Na 62km kwamen we aan in Bellegem, onze CEO Taaf , Linda & manager Toeters ons op in de gezellige brasserie De Koekeliere , van de sympathieke baas mochten we onze bolides veilig achteraan in zijn tuin plaatsen. Het was duidelijk, hier was de start voor Taaf & Toeters van hun 3-daagse. De eerste degustaties waren een feit. Iets later vervoegden ook Katrien en Amber de groep. Voor de fietsers stond er over het algemeen toch wat gesuikerde drankjes op het programma. De pasta's werden besteld en tijdens het wachten (wat iets langer duurde dan voorzien) werd al vooruitgeblikt naar de slotklim, de Kemmelberg. Iets na 14u konden we na het opvullen van de bidons, onze weg verderzetten voor de resterende 45km. We konden aanpikken bij collega's die onderweg waren van Sint-Pieters-Leeuw richting Ieper. Deze groep was ongeveer 50man en vrouw sterk, ideaal om ons laten mee te schuiven. Na 10km "profiteren" scheiden onze wegen.


Vanaf Menen, waren we opnieuw op onze eigen krachten aangewezen, in de grijze & grauwe stad Menen, was het wegens een omleiding even zoeken om opnieuw op het rechte pad te zitten. In Wervik kwamen we ook nog in een koers terecht van de LWU. Onze Hagen deed hier even een kronkelbeweging, waardoor Degenkolb met een spectaculaire sprong maar net een duik in de beek kon voorkomen....


Na 101km, kwamen we aan in Kemmel -dorp, het was even slalommen tussen het vele volk, maar we konden dan toch de klim aanvatten. De licht oplopende strook voor het kasseigedeelte sloeg toch al bij velen op de benen. Vooraan was het Van Marcke, Martin, El Pistoleiro en Larsken die de leiding namen, kort daarachter Hagen, Degenkolb en Flecha, het waren The Boss en Spartacus die de rij sloten. El Pistoleiro kwam als eerst boven op deze kuitenbijter, gevolgd door oermens Van Marcke en Flecha. Ook de rest kwam eigenlijk zonder veel problemen boven. The Boss deed wel de meest spectaculaire beklimming, op de kasseien reed hij met sprekend gemak weg van Spartacus, deze was dan ook zeer onder de indruk hiervan. Maar op 150 meter van de top zagen we een compleet verkrampte Boss langs de kant van de weg staan, het hoofd op het zadel.....maar we zouden geen Trudy's zijn, als de rest van de groep The Boss terug op zijn fiets schreeuwde en met enkele pedaalslagen raakte onze Boss ook boven op de Kemmel. Onze CEO vond dat we allemaal een Kwaremontje verdiend hadden. Op het terras boven werden we verwelkomd door een zeer enthousiaste ober...zo enthousiast dat we het maar bij eentje hebben gehouden.


Na de afdeling van de Kemmel, wachten ons nog een 4-tal km tot aan onze slaapplaats. Meer dan voldaan konden we de binnenplaats van D' Hellekapelle oprijden. We betreden een prachtig authentiek "bruine kroeg-restaurant". Voor iedereen een Queue de Charrue...blond, donker, tripel, geen enkele percentage was nu nog te lastig voor onze Trudy's. Iedereen ging daarna zijn slaapplaats verkennen en genieten van een welverdiende douche, sommigen konden zelfs een broebelbaddeken nemen.


Om 19u was het tijd voor een welverdiend avondmaal in D' Hellekappelle, menige hammetjes en ribbetjes werden naar binnen gewerkt, allemaal in combinatie met een Queue'tje natuurlijk. Voor onze Boss en Larsken was het tijd van afscheid nemen gekomen, Larsken krijg nog een oogcontact die hem nog enkele weken zal bijblijven. Mannekes jullie zijn toch iets te vroeg vertrokken zulle.....Carine bracht ons nog de dessertkaart....een ijsje hier en daar, maar de meesten gingen toch voor de Irish koffie...en deze laatste zal ook nog lang in het geheugen zitten....we zagen een 'kuipe' van een Geuze glas komen....met daarin, jawel Irish koffie...Superlekker!!!!! Hierna konden we niet anders dan nog eens de plaatselijk Irish pub( alé veel Irish was er niet aan zulle) te bezoeken, bij onze vriend Franki....na het nuttigen van nog wat streekbiertjes of een Guinness en nog wat oefeningen voor een aanzoek en het zoeken naar molletjes kon iedereen voldaan terugkeren naar D'hellekapelle. In de Wilg (de blackroom van 6) werd er nog wat Spartacus gedegusteerd en nog een live chatversie gedaan met onze Fred & Els. Ondertussen kreeg onze manager Toeters het lastig op het bovenverdiep...na veel kreunen, zweten en bweuhhhhh....kon iedereen toch in zijn nestje.....alhoewel, toen Flecha een hevige Hagen niet onder controle kreeg in zijn bed, besloot hij maar om het zeteltje beneden op te zoeken. Einde dag 1.



Grtn Chatte

Terug